هو مورو

خب همینطور که هود را روشن کرده‌ام تا هوای خانه عوض شود (چرا که قابلمۀ غذا را گذاشته بودم روی گاز و گفتم تا روغن داغ شود چند خط دیگر بخوانم و وقتی به خودم آمدم که بوی سوختگی و دود خانه را گرفته بود:/) گفتم بیایم و حالا که بخش زیادی از کارهای امروز تمام شده یک رخ از زاویۀ دیدم به شما بدهم. البته که شما نباید به این رخ زیبا دلخوش کنید چرا که کل خانه قطعا به این تروتمیزی نیست و اصلا زنی که درس می‌‌خواند چه معنی دارد خانه‌اش تمیز باشد؟:دی حالا خیلی هم خودم را نکوبم. آنقدرها هم زن نابلدی نیستم. مثلا این دومین باری است که در طی این هفت سال چیزی را سوزانده‌ام یا مثلا فوقش یک ظرف کوچک را شکسته باشم. سلیقه و هنر را هم که خدا داده است و دستش درد نکند زیاد است. ولی خب زن‌هایی که همیشه دستشان به تمیز کردن خانه و جمع و جور کردن است را درک نمی‌کنم. البته اینکه در جسم خسته و نحیفی گیر افتاده‌‌ام هم بی‌تاثیر نیست. کلا «خیر الامور اوسطها» دیگر. من هم معمولی هستم و آن وسط مسط‌ها. بوی نرگس‌هایی که می‌بینید کل خانه را گرفته و چیزی نمانده میگرنم با این بو عود کند ولی خب یار است و رسم زمستانه‌اش که نرگس را باید بگیرد. عید در عید هم که هست و خیلی مبارک و این داستان‌ها :)

بخش جالبی که می‌خواندم از طراحی تدریس به نحوی بود که تمام بچه‌‌ها با همۀ هشت نوع هوش را درگیر کند. مثلا فکر کنید تدریس با یک معمای سخت شروع شود (درگیری هوش Verbal) بعد بچه‌ها چشم‌هایشان را ببندند و معلم تصویری را برای تجسم توصیف کند یا یک فایل صوتی در این رابطه پخش کند. (هوش Spatial/Visual/Musical) بعد متنی در این باره به بچه‌ها داده شود. (هوش Linguistic) دو تصویر برای یافتن تفاوت‌هایشان و کشف معما نشان داده شود. (هوش Logical/Mathematical) اگر موضوع ظرفیتش را داشت، بخش‌های محیط زیستی در معما برجسته شود. (هوش Naturalist) یکی از بچه‌ها که معما را متوجه شده آن را پانتومیم کند (هوش Kinesthetic) و در نهایت پروسۀ کشف را به طور گروهی طی کنند. (هوش Interpersonal) و به این صورت، برخلاف مدرسه که تمرکزش نهایتا روی دو نوع هوش است و همه را می‌خواهد به زور از فیلد همان‌ دو تربیت کند، تمام بچه‌ها با هر مدل شخصیتی، در فرایند یادگیری به شیوه و استعداد خودشان درگیر می‌شوند. هیجان‌انگیز نیست؟ این آن بخشی بود که با خواندنش قابلمه را فرستادم هوا!